σταυρόω (
staüroô[verbe] ; de
staüros : croix)
<G4717> (47x)|| Crucifier, exécuter un criminel en l’attachant sur un poteau vertical avec une traverse horizontale • Matthieu 20. 19 ; 26. 2 ; 27. 22, 23, 26, 31 ; 28. 5 ; Marc 15. 13-15, 20 ; 16. 6 ; Luc 23. 21 (2x), 23 ; 24. 7 ; Jean 19. 6 (3x), 15, 18.