πλεονεξία -ας [ἡ] (
pléonéxia[nom fém.] ; de
pléonéktês : cupide)
<G4124> (10x)|| Cupidité, désir immodéré de posséder quelque chose ; avarice, avidité, chose extorquée • Marc 7. 22 ; Luc 12. 15 ; Romains 1. 29 ; 2 Corinthiens 9. 5 ; Éphésiens 4. 19 ; 5. 3 ; Colossiens 3. 5 ; 1 Thessaloniciens 2. 5 ; 2 Pierre 2. 3, 14.