μνημεῖον -ου [τό] (
mnêméion[nom neutre] ; de
mnêmê : souvenir)
<G3419> (42x)|| Sépulcre, tombeau ; chez les Hébreux, en général une caverne fermée par une porte ou une pierre • Matthieu 8. 28 ; 23. 29 ; 27. 52, 53 ; Marc 5. 3 (2x) ; 6. 29 ; Luc 11. 44, 47, 48 ; Jean 5. 28 ; 11. 17, 31, 38 ; 12. 17.