κατάκειμαι (
katakéimaï[verbe] ; de
kata : en bas, et
kéimaï : être étendu)
<G2621> (11x)|| Être à table, être attablé pour manger • Marc 2. 15 ; 14. 3 ; Luc 5. 29 ; 1 Corinthiens 8. 10.
|| Être couché, être alité à la suite d’une maladie • Marc 1. 30 ; 2. 4 ; Luc 5. 25 ; Jean 5. 3, 6 ; Actes 9. 33 ; 28. 8.